مجموعه آثار نقاشی رافائل نقاش

توضیحات

در این مجموعه بیش از ۲۰۰ اثر طراحی و نقاشی رافائل نقاش (Raphael) رو با بالاترین کیفیت موجود قرار دادیم .

حجم فایل : ۸۵ مگابایت

مشاهده نمونه آثار قرار گرفته این هنرمند در این مجموعه :

بیوگرافی رافائل نقاش :

رافائلو سانزیو دا اوربینو (۲۸ مارس یا ۶ آوریل ۱۴۸۳ – ۶ آوریل ۱۵۲۰)، که اکنون عموماً در انگلیسی با نام رافائل شناخته می‌شود، نقاش و معمار ایتالیایی دوره رنسانس متعالی بود. کار او به خاطر وضوح فرم، سهولت در ترکیب‌بندی و دستاورد بصریِ آرمان نئوافلاطونیِ عظمت انسانی تحسین می‌شود. او به همراه لئوناردو داوینچی و میکل‌آنژ، تثلیث سنتی استادان بزرگ آن دوره را تشکیل می‌دهد.

پدرش جیووانی سانتی نقاش دربار حاکم شهر کوچک اما بسیار بافرهنگ اوربینو بود. او زمانی که رافائل یازده ساله بود درگذشت و به نظر می‌رسد رافائل از این نقطه نقشی در مدیریت کارگاه خانوادگی ایفا کرده است. او احتمالاً در کارگاه پیترو پروجینو آموزش دید و تا سال ۱۵۰۰ به عنوان یک «استاد» کاملاً آموزش‌دیده توصیف می‌شد. او در یا برای چندین شهر در شمال ایتالیا کار کرد تا اینکه در سال ۱۵۰۸ به دعوت پاپ ژولیوس دوم به رم نقل مکان کرد تا روی کاخ حواری در واتیکان کار کند. به او مجموعه‌ای از سفارش‌های مهم در آنجا و جاهای دیگر شهر داده شد و شروع به کار به عنوان معمار کرد. او در هنگام مرگش در سال ۱۵۲۰ هنوز در اوج قدرت خود بود.

رافائل فوق‌العاده پرکار بود، کارگاهی غیرمعمول بزرگ را اداره می‌کرد و با وجود مرگ زودهنگامش در ۳۷ سالگی، بدنه بزرگی از آثار را بر جای گذاشت. حرفه او به‌طور طبیعی به سه فاز و سه سبک تقسیم می‌شود که اولین بار توسط جورجو وازاری توصیف شد: سال‌های اولیه‌اش در اومبریا، سپس دوره‌ای حدوداً چهار ساله (۱۵۰۴-۱۵۰۸) که سنت‌های هنری فلورانس را جذب می‌کرد، و به دنبال آن دوازده سالِ آخرِ پرهیاهو و پیروزمندش در رم که برای دو پاپ و نزدیکان آن‌ها کار می‌کرد. بسیاری از آثار او در کاخ واتیکان یافت می‌شوند، جایی که «اتاق‌های رافائل» با نقاشی‌های دیواری (فرسکو)، اثر مرکزی و بزرگترین کار حرفه او بودند. شناخته‌شده‌ترین اثر، «مدرسه آتن» در «اتاق امضا» (Stanza della Segnatura) در واتیکان است. پس از سال‌های اولیه‌اش در رم، بسیاری از کارهای او توسط کارگاهش و از روی طراحی‌های او اجرا می‌شد که با افت قابل توجه کیفیت همراه بود. او در زمان حیاتش بسیار تأثیرگذار بود، اگرچه در خارج از رم کار او عمدتاً از طریق چاپ‌سازی‌های مشترکش شناخته می‌شد.

پس از مرگش، نفوذ رقیب بزرگش میکل‌آنژ تا قرن‌های ۱۸ و ۱۹ از او پیشی گرفت، زمانی که کیفیت‌های آرام‌تر و هماهنگ‌تر رافائل دوباره به عنوان برترین مدل‌ها در نظر گرفته شدند. به لطف تأثیر مورخ هنر، یوهان یوآخیم وینکلمان، کار او به تأثیری سازنده بر نقاشی نئوکلاسیک تبدیل شد، اما تکنیک‌های او بعداً به‌طور صریح و مؤکد توسط گروه‌هایی مانند «انجمن برادری پیشا-رافائلی» رد شد.