مجموعه آثار نقاشی فرانسیس بیکن

توضیحات

در این مجموعه بیش از ۵۰۰ اثر طراحی و نقاشی فرانسیس بیکن (Francis Bacon) رو با بالاترین کیفیت موجود قرار دادیم .

حجم فایل : ۵۵ مگابایت

مشاهده نمونه آثار قرار گرفته این هنرمند در این مجموعه :

بیوگرافی فرانسیس بیکن :

فرانسیس بیکن (۲۸ اکتبر ۱۹۰۹ – ۲۸ آوریل ۱۹۹۲) نقاش فیگوراتیو بریتانیایی متولد ایرلند بود که به خاطر تصویرسازی‌های خام و دلهره‌آور (آزاردهنده) خود شناخته می‌شود. با تمرکز بر فرم انسانی، سوژه‌های او شامل مصلوب‌شدن‌ها، پرتره‌های پاپ‌ها، خودنگاره‌ها و پرتره‌های دوستان نزدیک بود، که در آن‌ها فیگورهای انتزاعی گاهی در ساختارهای هندسی ایزوله شده بودند. او می‌گفت که تصاویر را «به‌صورت سری» می‌بیند، و آثارش که بالغ بر حدود ۵۹۰ نقاشی موجود به همراه بسیاری دیگر که او نابود کرد می‌باشد، معمولاً برای دوره‌هایی طولانی روی یک موضوع واحد متمرکز می‌شد، که اغلب در فرمت‌های سه‌لتی (تریپتیک) یا دولتی (دیپتیک) بودند. خروجی او را می‌توان به طور کلی به عنوان توالی‌ها یا واریاسیون‌هایی بر روی موتیف‌های تکی توصیف کرد؛ شامل بیومورف‌ها و «الهه‌های انتقام» (Furies) تحت تأثیر پیکاسو در دهه ۱۹۳۰، سرهای مردانه ایزوله شده در اتاق‌ها یا ساختارهای هندسی در دهه ۱۹۴۰، «پاپ‌های در حال فریاد» دهه ۱۹۵۰، حیوانات و فیگورهای تنها در اواسط تا اواخر دهه ۱۹۵۰، مصلوب‌شدن‌های اوایل دهه ۱۹۶۰، پرتره‌های دوستان در اواسط تا اواخر دهه ۱۹۶۰، خودنگاره‌های دهه ۱۹۷۰، و نقاشی‌های سردتر و فنی‌تر دهه ۱۹۸۰.

بیکن تا اواخر بیست‌سالگی خود به طور جدی روی نقاشی تمرکز نکرد و در اواخر دهه ۱۹۲۰ و اوایل دهه ۱۹۳۰ به عنوان دکوراتور داخلی، خوش‌گذران (bon vivant) و قمارباز پرسه می‌زد. او می‌گفت که حرفه هنری‌اش به تأخیر افتاد زیرا زمان زیادی را صرف جستجوی موضوعی کرد که بتواند علاقه‌اش را حفظ کند. پیشرفت بزرگ او با سه‌لتی سال ۱۹۴۴ به نام «سه مطالعه برای فیگورها در پای صلیب» حاصل شد که شهرت او را به عنوان وقایع‌نگاری منحصربه‌فرد و تیره از وضعیت بشری تثبیت کرد. از اواسط دهه ۱۹۶۰، او عمدتاً پرتره‌هایی از دوستان و هم‌پیاله‌های خود، چه به صورت پنل‌های تکی، دولتی یا سه‌لتی تولید کرد. پس از خودکشی معشوقش جورج دایر در سال ۱۹۷۱ (که در «سه‌لتی‌های سیاه» و تعدادی از پرتره‌های پس از مرگ جاودانه شد)، هنر او غمگین‌تر، درون‌گرایانه‌تر و مشغول به گذر زمان و مرگ شد. اوج دوره متأخر او با شاهکارهای «مطالعه برای خودنگاره» (۱۹۸۲) و «مطالعه برای یک خودنگاره—سه‌لتی» (۱۹۸۵-۸۶) مشخص می‌شود. بیکن با وجود دیدگاه اگزیستانسیالیستی و تیره‌اش، کاریزماتیک، فصیح و کتاب‌خوانده بود. به عنوان یک خوش‌گذران، او میانسالی خود را به خوردن، نوشیدن و قمار در محله سوهوی لندن با دوستان همفکری همچون لوسین فروید (اگرچه آن‌ها در اواسط دهه ۱۹۷۰ به دلایلی که هیچ‌یک هرگز توضیح ندادند با هم اختلاف پیدا کردند)، جان دیکین، موریل بلچر، هنریتا مورائس، دانیل فارسون، تام بیکر و جفری برنارد گذراند. پس از خودکشی دایر، او تا حد زیادی خود را از این حلقه دور کرد، و در حالی که هنوز از نظر اجتماعی فعال بود و اشتیاقش به قمار و نوشیدن ادامه داشت، در رابطه‌ای افلاطونی و تا حدودی پدرانه با وارث نهایی خود، جان ادواردز، آرام گرفت. از زمان مرگش، شهرت بیکن پیوسته رشد کرده است و آثار او در میان تحسین‌شده‌ترین، گران‌ترین و پرطرفدارترین آثار در بازار هنر قرار دارند. در اواخر دهه ۱۹۹۰، تعدادی از آثار مهم که پیش‌تر تصور می‌شد نابود شده‌اند، از جمله نقاشی‌های پاپِ اوایل دهه ۱۹۵۰ و پرتره‌های دهه ۱۹۶۰، دوباره پدیدار شدند تا قیمت‌های رکوردی را در حراجی ثبت کنند.