مجموعه آثار نقاشی فریدا کالو

توضیحات

در این مجموعه بیش از ۲۰۰ اثر طراحی و نقاشی فریدا کالو (Frida Kahlo) رو با بالاترین کیفیت موجود قرار دادیم .

حجم فایل : ۱۴۹ مگابایت

مشاهده نمونه آثار قرار گرفته این هنرمند در این مجموعه :

بیوگرافی فریدا کالو :

ماگدالنا کارمن فریدا کالو ی کالدرون (۶ ژوئیه ۱۹۰۷ – ۱۳ ژوئیه ۱۹۵۴) نقاش مکزیکی بود که به خاطر پرتره‌های متعدد، خودنگاره‌ها و آثار الهام‌گرفته از طبیعت و مصنوعات مکزیک شناخته می‌شود. او با الهام از فرهنگ عامه کشورش، سبک هنر بدوی (naïve) محلی را به کار گرفت تا پرسش‌هایی در باب هویت، پسااستعمارگرایی، جنسیت، طبقه و نژاد در جامعه مکزیک را کاوش کند. نقاشی‌های او اغلب دارای عناصر زندگینامه‌ای قوی بودند و واقع‌گرایی را با فانتزی درمی‌آمیختند. علاوه بر تعلق به جنبش «مکزیکایوتل» (Mexicayotl) پس از انقلاب، که به دنبال تعریف هویت مکزیکی بود، کالو به عنوان یک سورئالیست (فراواقع‌گرا) یا رئالیست جادویی توصیف شده است. او همچنین به خاطر نقاشی درباره تجربه‌اش از درد مزمن شهرت دارد.

کالو که از پدری آلمانی و مادری مستیزا (با تبار پورپچا) متولد شده بود، بیشتر دوران کودکی و بزرگسالی خود را در «لا کازا آزول» (خانه آبی)، خانه خانوادگی‌اش در کویوآکان گذراند؛ مکانی که اکنون به عنوان موزه فریدا کالو برای عموم قابل بازدید است. اگرچه او در کودکی بر اثر فلج اطفال دچار معلولیت شد، اما دانش‌آموزی خوش‌آتیه بود که راهی دانشکده پزشکی بود تا اینکه در ۱۸ سالگی در یک تصادف اتوبوس مجروح شد؛ حادثه‌ای که باعث درد مادام‌العمر و مشکلات پزشکی برای او شد. در دوران نقاهت، او با ایده هنرمند شدن به علاقه دوران کودکی‌اش به هنر بازگشت.

علاقه کالو به سیاست و هنر منجر به پیوستن او به حزب کمونیست مکزیک در سال ۱۹۲۷ شد، که از طریق آن با همکار هنرمند مکزیکی‌اش، دیه‌گو ریورا، آشنا شد. این زوج در سال ۱۹۲۹ ازدواج کردند و اواخر دهه ۱۹۲۰ و اوایل دهه ۱۹۳۰ را به سفر با یکدیگر در مکزیک و ایالات متحده گذراندند. در طول این زمان، او سبک هنری خود را توسعه داد و الهام اصلی‌اش را از فرهنگ عامیانه مکزیک می‌گرفت و عمدتاً خودنگاره‌های کوچکی می‌کشید که عناصری از باورهای پیشاکلمبی و کاتولیک را در می‌آمیخت. نقاشی‌های او توجه هنرمند سورئالیست، آندره برتون، را جلب کرد که مقدمات اولین نمایشگاه انفرادی کالو را در گالری جولین لوی در نیویورک در سال ۱۹۳۸ فراهم کرد؛ این نمایشگاه موفقیت‌آمیز بود و با نمایشگاه دیگری در پاریس در سال ۱۹۳۹ دنبال شد. اگرچه نمایشگاه فرانسه موفقیت کمتری داشت، اما موزه لوور یکی از نقاشی‌های کالو به نام «قاب» (The Frame) را خریداری کرد و او را به اولین هنرمند مکزیکی تبدیل کرد که اثرش در مجموعه آن‌ها قرار می‌گیرد. در طول دهه ۱۹۴۰، کالو در نمایشگاه‌هایی در مکزیک و ایالات متحده شرکت کرد و به عنوان معلم هنر مشغول به کار شد. او در «مدرسه ملی نقاشی، مجسمه‌سازی و چاپ» (لا اسمرالدا) تدریس می‌کرد و عضو بنیان‌گذار «سمینار فرهنگ مکزیک» بود. سلامتی همواره شکننده کالو در همان دهه رو به افول گذاشت. در حالی که او نمایشگاه‌های انفرادی در جاهای دیگر برگزار کرده بود، اولین نمایشگاه انفرادی خود در مکزیک را در سال ۱۹۵۳، اندکی پیش از مرگش در سال ۱۹۵۴ و در سن ۴۷ سالگی، برگزار کرد.

آثار کالو به عنوان یک هنرمند تا اواخر دهه ۱۹۷۰ نسبتاً ناشناخته باقی ماند، تا اینکه آثارش توسط مورخان هنر و فعالان سیاسی دوباره کشف شد. تا اوایل دهه ۱۹۹۰، او نه تنها به چهره‌ای شناخته‌شده در تاریخ هنر تبدیل شده بود، بلکه به عنوان نمادی برای چیکانوها (مکزیکی-آمریکایی‌ها)، جنبش فمینیسم و جامعه LGBTQ+ نیز در نظر گرفته می‌شد. آثار کالو در سطح بین‌المللی به عنوان نمادی از سنت‌های ملی و بومی مکزیک، و توسط فمینیست‌ها برای آنچه تصویری سازش‌ناپذیر از تجربه و فرم زنانه دیده می‌شود، مورد تجلیل قرار گرفته است.