اکتورز استودیو : سارا سیلورمن (همراه با زیرنویس فارسی)

مشاهده بخش هایی از این برنامه :

در مورد برنامه درون اکتورز استودیو (Inside the Actors Studio)

این برنامه به عنوان یک سمینار تلویزیونی برای هنرجویان مدرسه‌ی هنرهای نمایشی اکتورز استودیو آغاز شد؛ و در اصل فعالیت مشترک اکتورز استودیو و نیواسکول، در سال ۱۹۹۴، همراه با پل نیومن مدیر اسبق اکتورز استودیو به عنوان اولین مهمان برنامه بود، و خیلی زود به مهمترین برنامه‌ی شبکه‌ی براوو مبدل شد. در ابتدا در سالن اجتماعات Tishman نیواسکول در دهکده‌ی گرین‌ویچ نیویورک ضبط می‌شد، و بعد از آن به مکان فعلی یعنی مرکز هنری مایکل شیمل در دانشگاه پیس نیویورک منتقل شد. این برنامه به عنوان سمیناری برای دانشجویان دانشکده‌ی هنرهای نمایشی اکتورز استودیو در دانشگاه پیس ارائه شده است.

در این برنامه در قیاس با مصاحبه‌های معمول با سلبریتی‌ها، مصاحبه‌ها ریتم کندتری دارند. بنابراین دوربین‌ها معمولاً چند ساعت گفت‌وگو را ضبط می‌کنند ، که بعداً به اندازه‌ی یک یا دو ساعت تدوین می‌شوند. نتیجه، همانطور که در مقاله‌ی نیویورک‌تایمز بیان شد: «روی صندلی مهمان آقای لیپتون‌‌، بازیگران مدتی از ستاره بودن دست می‌کشند و هنرمند و معلم می‌شوند.» این مصاحبه‌ها توسط سؤالاتی لیپتون روی کارت‌های مشهور خود دارد پیش می‌روند، که گاهی اوقات دانش و تحقیق خوب وی در مورد زندگی میهمانان را نشان می‌دهد، که اغلب، برخی از آنها را شگفت‌زده می‌کند.

ای.ای.گیل منتقد ساندی تایمز در نقد و بررسی خود بر این برنامه نوشت: «قالب این برنامه ساده و به طرز احمقانه‌ای الهام‌بخش است. اکتورز استودیو مدرسه‌ی هنرهای نمایشی در نیویورک است که توسط استانیسلاوسکی و متد او به شهرت رسیده (اگرچه این برنامه جای دیگری فیلمبرداری شده است) این برنامه‌ها به طور مشخص مسترکلاس‌هایی برای دانشجویان محسوب می‌شوند. هوشمندی برنامه در غروری است که به مهمانان می‌دهد، کسانی که بزرگترین و خودمحورترین بازیگران و سازندگان تئاتر و سینما هستند. افرادی که برای صحبت با دیگران بیش از اندازه بزرگ هستند، با «درون اکتورز استودیو» صحبت می‌کنند. آنها باور دارند که چیزی را برمی‌گردانند و مرواریدهای گران‌بهای بینش را به نسل جدید ارائه می‌دهند. و چه کسی خوب به نظر نمی‌رسد وقتی آن را به دانشجویان علاقمند منتقل می‌کند؟ در حقیقت، این صرفاً یک برنامه‌ی گفت‌وگو محور است، اما پوشش آموزش نسل‌های آینده، به طور زیبنده‌ای برافراشته شده است، بنابراین همه با لبخند حاضر شده و صحبت می‌کنند»

بیوگرافی مهمان برنامه : سارا سیلورمن

سارا سیلورمن اخیراً مجری مجموعه هفتگی «دوستت دارم آمریکا» بود که دو بار نامزد جایزه امی شد، از هولو پخش می‌شد و نامزدی جایزه انجمن نویسندگان آمریکا را هم به دست آورد.

سیلورمن در حال حاضر روی اقتباس موزیکال از خاطراتش که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد و در فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌های نیویورک تایمز قرار گرفت، کار می‌کند؛ کتابی با عنوان «شب‌ادراری: داستان‌هایی از شجاعت، رستگاری و ادرار». این موزیکال قرار است در آوریل ۲۰۲۰ به صورت آف برادوی در کمپانی تئاتر آتلانتیک روی صحنه برود.

سیلورمن روی صحنه همچنان جایگاهش را به عنوان چهره‌ای تاثیرگذار در استندآپ کمدی تثبیت می‌کند. در مه ۲۰۱۷، جدیدترین ویژه برنامه استندآپش، «ذره‌ای غبار» را در نتفلیکس منتشر کرد که در نهایت به دو نامزدی جایزه امی و یک نامزدی جایزه گرمی منجر شد. در سال ۲۰۱۳، ویژه برنامه یک ساعته استندآپش با عنوان «سارا سیلورمن: ما معجزه‌ایم» را در اچ‌بی‌او روی آنتن برد که در سال ۲۰۱۴ جایزه امی ساعات پربیننده (پرایم‌تایم) را برای «بهترین نویسندگی برای یک ویژه برنامه ترکیبی» برایش به ارمغان آورد. این ویژه برنامه در همان سال یک نامزدی دیگر برای جایزه امی ساعات پربیننده (پرایم‌تایم) در بخش «بهترین ویژه برنامه ترکیبی» و همچنین یک نامزدی برای جایزه انجمن نویسندگان آمریکا دریافت کرد. در سپتامبر ۲۰۱۴، سیلورمن این ویژه برنامه را به صورت یک آلبوم صوتی از طریق شرکت ساب پاپ رکوردز منتشر کرد که در نهایت در سال ۲۰۱۵ برای جایزه گرمی در بخش «بهترین آلبوم کمدی» نامزد شد. پیش از آن، سیلورمن با فیلمی که ترکیبی از کنسرت و کمدی بود و «سارا سیلورمن: عیسی جادو است» نام داشت، بسیار سر و صدا به پا کرده بود؛ فیلمی که در جشنواره فیلم تورنتو توجه زیادی را به خود جلب کرد.

در دنیای سینما، سیلورمن اخیراً در کنار اما استون و استیو کارل در فیلم تحسین‌شده «نبرد جنسیت‌ها» دیده شد؛ فیلمی که بر اساس داستان واقعی مسابقه تنیس سال ۱۹۷۳ میان بیلی جین کینگ و بابی ریگز ساخته شده بود. او همچنین در «من هم لبخند می‌زنم» بازی کرد که اقتباسی سینمایی از رمان ایمی کاپلمن بود. این درام در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۱۵ به نمایش درآمد و بعدتر توسط گرین پیکچرز در سینماها اکران شد. سیلورمن برای بازی در نقش «لینی بروکس» تحسین زیادی دریافت کرد که در نهایت به نامزدی جایزه انجمن بازیگران فیلم در سال ۲۰۱۶ برای «بهترین بازی یک بازیگر زن در نقش اصلی» منجر شد. از دیگر آثار سینمایی او می‌توان به «کتاب هنری»، «ستاره‌های پاپ: هرگز متوقف نمی‌شوند»، «اشبی»، «یک میلیون راه برای مردن در غرب»، «این والس از آن تو»، «گریوی»، «دنیای پیپ»، «یک نفر را می‌خواهم که با او پنیر بخورم»، «مدرسه راک»، «مری یه جوریه» و «راه اسلحه» اشاره کرد. سیلورمن همچنین به جای شخصیت «وانلوپی» در انیمیشن موفق و نامزد اسکار «رالف خرابکار» و دنباله‌ی نامزد گلدن گلوب آن، «رالف خرابکار ۲: رالف اینترنت را خراب می‌کند»، صحبت کرده است.

سیلورمن برای بازی در نسخه‌ای خیالی از خودش در مجموعه «برنامه سارا سیلورمن» از شبکه کمدی سنترال، در سال ۲۰۰۹ نامزد جایزه امی ساعات پربیننده (پرایم‌تایم) برای «بهترین بازیگر زن نقش اصلی در یک سریال کمدی» شد. این نخستین بار بود که کمدی سنترال در یکی از بخش‌های بازیگری یک اثر دارای فیلمنامه نامزد جایزه امی می‌شد. سیلورمن همچنین برای کارش در این مجموعه نامزد جایزه انجمن نویسندگان آمریکا شد. در سال ۲۰۰۸، سیلورمن برای همکاری موسیقیایی‌اش با مت دیمون جایزه امی ساعات پربیننده (پرایم‌تایم) را در بخش «بهترین موسیقی و ترانه اورجینال» دریافت کرد. همچنین جایزه وبی «بهترین بازیگر زن» را برای ویدیوی اینترنتی‌اش با عنوان The Great Schlep دریافت کرد؛ ویدیویی که در آن جوان‌ها را تشویق می‌کرد پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایشان در فلوریدا را ترغیب کنند پیش از انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۸ به باراک اوباما رای بدهند.

سیلورمن در چندین سریال تلویزیونی تحسین‌شده و شناخته‌شده نیز حضورهای مهمان به‌یادماندنی داشته است، از جمله «مانک» که برای آن در سال ۲۰۰۸ نامزد جایزه امی ساعات پربیننده برای «بهترین بازیگر مهمان زن در یک سریال کمدی» شد. سیلورمن همچنین به جای شخصیت‌ها در مجموعه انیمیشنی برنده جایزه امی شبکه فاکس، «برگریِ باب»، صحبت کرده است. از دیگر فعالیت‌های تلویزیونی او می‌توان به نقش‌های مورد توجهش در «سقوط کردن» از اچ‌بی‌او، «کارشناسان رابطه»، «همسر خوب»، «شو لری سندرز»، «ساینفلد» و «مستر شو با باب و دیوید» اشاره کرد. سیلورمن اجرای چند مراسم مهم اهدای جوایز، از جمله جوایز فیلم ام‌تی‌وی در سال ۲۰۰۷ و جوایز ایندیپندنت اسپیریت را نیز بر عهده داشته است.

سیلورمن در نیوهمپشایر بزرگ شد و یک سال در دانشگاه نیویورک تحصیل کرد. در سال ۱۹۹۳ به عنوان نویسنده و بازیگر در «پخش زنده شنبه شب» به این برنامه ملحق شد و از آن زمان تا امروز دست از کار نکشیده است.