اکتورز استودیو : برنادت پیترز (همراه با زیرنویس فارسی)

مشاهده بخش هایی از این برنامه :

در مورد برنامه درون اکتورز استودیو (Inside the Actors Studio)

این برنامه به عنوان یک سمینار تلویزیونی برای هنرجویان مدرسه‌ی هنرهای نمایشی اکتورز استودیو آغاز شد؛ و در اصل فعالیت مشترک اکتورز استودیو و نیواسکول، در سال ۱۹۹۴، همراه با پل نیومن مدیر اسبق اکتورز استودیو به عنوان اولین مهمان برنامه بود، و خیلی زود به مهمترین برنامه‌ی شبکه‌ی براوو مبدل شد. در ابتدا در سالن اجتماعات Tishman نیواسکول در دهکده‌ی گرین‌ویچ نیویورک ضبط می‌شد، و بعد از آن به مکان فعلی یعنی مرکز هنری مایکل شیمل در دانشگاه پیس نیویورک منتقل شد. این برنامه به عنوان سمیناری برای دانشجویان دانشکده‌ی هنرهای نمایشی اکتورز استودیو در دانشگاه پیس ارائه شده است.

در این برنامه در قیاس با مصاحبه‌های معمول با سلبریتی‌ها، مصاحبه‌ها ریتم کندتری دارند. بنابراین دوربین‌ها معمولاً چند ساعت گفت‌وگو را ضبط می‌کنند ، که بعداً به اندازه‌ی یک یا دو ساعت تدوین می‌شوند. نتیجه، همانطور که در مقاله‌ی نیویورک‌تایمز بیان شد: «روی صندلی مهمان آقای لیپتون‌‌، بازیگران مدتی از ستاره بودن دست می‌کشند و هنرمند و معلم می‌شوند.» این مصاحبه‌ها توسط سؤالاتی لیپتون روی کارت‌های مشهور خود دارد پیش می‌روند، که گاهی اوقات دانش و تحقیق خوب وی در مورد زندگی میهمانان را نشان می‌دهد، که اغلب، برخی از آنها را شگفت‌زده می‌کند.

ای.ای.گیل منتقد ساندی تایمز در نقد و بررسی خود بر این برنامه نوشت: «قالب این برنامه ساده و به طرز احمقانه‌ای الهام‌بخش است. اکتورز استودیو مدرسه‌ی هنرهای نمایشی در نیویورک است که توسط استانیسلاوسکی و متد او به شهرت رسیده (اگرچه این برنامه جای دیگری فیلمبرداری شده است) این برنامه‌ها به طور مشخص مسترکلاس‌هایی برای دانشجویان محسوب می‌شوند. هوشمندی برنامه در غروری است که به مهمانان می‌دهد، کسانی که بزرگترین و خودمحورترین بازیگران و سازندگان تئاتر و سینما هستند. افرادی که برای صحبت با دیگران بیش از اندازه بزرگ هستند، با «درون اکتورز استودیو» صحبت می‌کنند. آنها باور دارند که چیزی را برمی‌گردانند و مرواریدهای گران‌بهای بینش را به نسل جدید ارائه می‌دهند. و چه کسی خوب به نظر نمی‌رسد وقتی آن را به دانشجویان علاقمند منتقل می‌کند؟ در حقیقت، این صرفاً یک برنامه‌ی گفت‌وگو محور است، اما پوشش آموزش نسل‌های آینده، به طور زیبنده‌ای برافراشته شده است، بنابراین همه با لبخند حاضر شده و صحبت می‌کنند»

بیوگرافی مهمان برنامه : برنادت پیترز

برنادت پیترز در طول دوران حرفه‌ای پربارش، با اجراهایش روی صحنه و تلویزیون، در کنسرت‌ها و آثار ضبط‌شده، تماشاگران و منتقدان را به وجد آورده است. او یکی از تحسین‌شده‌ترین بازیگران تئاتر برادوی است و تاکنون نامزد دریافت هفت جایزه تونی شده که دو بار آن را برده، و هشت جایزه دراما دسک که سه بار برنده آن شده است. چهار آلبوم از آلبوم‌های بازیگران نمایش‌های برادوی که او در آن‌ها حضور داشته، برنده جایزه‌ی گرمی شده‌اند. او اخیراً در برادوی در نقش دالی گالاگر لوی در موزیکال موفق «سلام، دالی!» به روی صحنه رفته است.

برنادت در ۲۸ فوریه ۱۹۴۸ با نام برنادت لازارا در کویینز، نیویورک، به دنیا آمد. مادرش مارگریت (مالتیز) و پدرش پیتر لازارا راننده کامیون توزیع نان بود. او اصالتی سیسیلی دارد.

برنادت نخستین بار در کودکی روی صحنه رفت و سپس در دهه ۱۹۶۰ به‌عنوان بازیگر نوجوان فعالیت کرد و در دهه ۱۹۷۰ وارد سینما و تلویزیون شد. او برای کارهای اولیه‌اش و همچنین حضور در The Muppet Show (۱۹۷۶)، The Carol Burnett Show (۱۹۹۱) و دیگر آثار تلویزیونی مورد تحسین قرار گرفت و برای نقش‌هایش در فیلم‌هایی مانند «فیلم صامت» (۱۹۷۶)، «احمق» (۱۹۷۹)، «سکه‌هایی از بهشت» (۱۹۸۱) و «آنی» (۱۹۸۲) نیز تحسین شد. او در دهه ۱۹۸۰ به تئاتر بازگشت و در سه دهه بعد به یکی از شناخته‌شده‌ترین ستاره‌های برادوی تبدیل شد. او همچنین شش آلبوم انفرادی و چندین تک‌آهنگ، علاوه بر آلبوم‌های متعدد بازیگران نمایش‌ها، ضبط کرده و به‌طور منظم در برنامه‌های کنسرت انفرادی خودش را اجرا می‌کند. پیترز به‌ویژه برای نقش‌های اصلی‌اش در موزیکال‌های صحنه‌ای، از جمله «رقص و آواز»، «یکشنبه در پارک با جورج»، «به‌سوی جنگل»، «آنی تفنگت را بردار» و «جیپسی» شناخته می‌شود و ارتباط نزدیکی با استیون ساندهایم، آهنگساز، پیدا کرده است.

پیترز همچنان در سینما و تلویزیون بازی می‌کند و تاکنون نامزد دریافت سه جایزه امی و سه جایزه گلدن گلوب شده و یک بار نیز برنده گلدن گلوب شده است. کارنامه کار او در تلویزیون فهرست چشمگیری از آثار را در بر می‌گیرد که از جمله آن‌ها می‌توان به سریال بسیار محبوب «موتسارت در جنگل» از آمازون پرایم اشاره کرد که در سال ۲۰۱۶ برنده گلدن گلوب بهترین سریال تلویزیونی کمدی یا موزیکال شد. او همچنین در سریال جدید شبکه CBS All Access، «کشمکش خوب» که اسپین‌آفی از سریال محبوب شبکه، «همسر خوب»، است، در کنار دیگر بازیگران ایفای نقش می‌کند. پیترز که یکی از تحسین‌شده‌ترین بازیگران برادوی است، افتخارات متعددی به دست آورده که از جمله آن‌ها می‌توان به سه جایزه تونی، یک جایزه گلدن گلوب، سه نامزدی جایزه گرمی، سه نامزدی جایزه امی و یک ستاره در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود اشاره کرد.

از آلبوم‌های پیترز می‌توان به I’ll Be Your Baby Tonight که نامزد گرمی شد، Sondheim, Etc.: Bernadette Peters Live at Carnegie Hall وBernadette Peters Loves Rodgers & Hammerstein اشاره کرد. علاوه بر تعداد زیادی از آلبوم‌های گروه بازیگران نمایش‌های برادوی که برنده جایزه گرمی شده‌اند. پیترز وقت و استعداد خود را صرف رویدادهای متعددی می‌کند که به نفعBroadway Cares/Equity Fights AIDS برگزار می‌شوند. پروژه شخصی محبوب او، «برادوی بارکس»، که آن را با مری تایلر مور بنیان گذاشت، رویدادی سالانه و پرستاره برای به سرپرستی گرفتن سگ‌ها و گربه‌هاست که از حیوانات پناهگاه‌های سراسر منطقه نیویورک حمایت می‌کند. او نویسنده‌ی کتاب‌های پرفروش در فهرست نیویورک تایمز است و سه کتاب کودک با نام‌های «برادوی بارکس»، «استلا یک ستاره است» و «استلا و چارلی: دوستان همیشگی» نوشته است. تمام درآمد حاصل از فروش این کتاب‌ها به «برادوی بارکس» اختصاص می‌یابد.

او چهار سال با استیو مارتین، کمدین، رابطه عاطفی داشت و بیش از نه سال با مایکل ویتنبرگ، مشاور سرمایه‌گذاری، ازدواج کرده بود تا اینکه ویتنبرگ در ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۵ در سانحه سقوط هلیکوپتر جان باخت. پیترز به فعالیت‌های خیریه‌اش، از جمله به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران موسسه خیریه حیوانات «برادوی بارکس»، شهرت دارد. پیترز در نیویورک همراه با سگ‌های نجات‌یافته‌اش، چارلی و روزالیا، زندگی می‌کند.