توضیحات
مشاهده بخش هایی از این برنامه :
در مورد برنامه درون اکتورز استودیو (Inside the Actors Studio)
این برنامه به عنوان یک سمینار تلویزیونی برای هنرجویان مدرسهی هنرهای نمایشی اکتورز استودیو آغاز شد؛ و در اصل فعالیت مشترک اکتورز استودیو و نیواسکول، در سال ۱۹۹۴، همراه با پل نیومن مدیر اسبق اکتورز استودیو به عنوان اولین مهمان برنامه بود، و خیلی زود به مهمترین برنامهی شبکهی براوو مبدل شد. در ابتدا در سالن اجتماعات Tishman نیواسکول در دهکدهی گرینویچ نیویورک ضبط میشد، و بعد از آن به مکان فعلی یعنی مرکز هنری مایکل شیمل در دانشگاه پیس نیویورک منتقل شد. این برنامه به عنوان سمیناری برای دانشجویان دانشکدهی هنرهای نمایشی اکتورز استودیو در دانشگاه پیس ارائه شده است.
در این برنامه در قیاس با مصاحبههای معمول با سلبریتیها، مصاحبهها ریتم کندتری دارند. بنابراین دوربینها معمولاً چند ساعت گفتوگو را ضبط میکنند ، که بعداً به اندازهی یک یا دو ساعت تدوین میشوند. نتیجه، همانطور که در مقالهی نیویورکتایمز بیان شد: «روی صندلی مهمان آقای لیپتون، بازیگران مدتی از ستاره بودن دست میکشند و هنرمند و معلم میشوند.» این مصاحبهها توسط سؤالاتی لیپتون روی کارتهای مشهور خود دارد پیش میروند، که گاهی اوقات دانش و تحقیق خوب وی در مورد زندگی میهمانان را نشان میدهد، که اغلب، برخی از آنها را شگفتزده میکند.
ای.ای.گیل منتقد ساندی تایمز در نقد و بررسی خود بر این برنامه نوشت: «قالب این برنامه ساده و به طرز احمقانهای الهامبخش است. اکتورز استودیو مدرسهی هنرهای نمایشی در نیویورک است که توسط استانیسلاوسکی و متد او به شهرت رسیده (اگرچه این برنامه جای دیگری فیلمبرداری شده است) این برنامهها به طور مشخص مسترکلاسهایی برای دانشجویان محسوب میشوند. هوشمندی برنامه در غروری است که به مهمانان میدهد، کسانی که بزرگترین و خودمحورترین بازیگران و سازندگان تئاتر و سینما هستند. افرادی که برای صحبت با دیگران بیش از اندازه بزرگ هستند، با «درون اکتورز استودیو» صحبت میکنند. آنها باور دارند که چیزی را برمیگردانند و مرواریدهای گرانبهای بینش را به نسل جدید ارائه میدهند. و چه کسی خوب به نظر نمیرسد وقتی آن را به دانشجویان علاقمند منتقل میکند؟ در حقیقت، این صرفاً یک برنامهی گفتوگو محور است، اما پوشش آموزش نسلهای آینده، به طور زیبندهای برافراشته شده است، بنابراین همه با لبخند حاضر شده و صحبت میکنند»
بیوگرافی مهمان برنامه : شان کمبز
شان “دیدی” کامبز خودش رو بهعنوان یکی از موفقترین کارآفرینها و نمادهای فرهنگی تمام دوران جا انداخته. اون الان بهعنوان یه نماد قابلاحترام از جاهطلبی بیوقفه شناخته میشه. توی این سی سال گذشته، تأثیرگذاریش تو دنیای موسیقی و فرهنگ عامه، واقعاً بیرقیب بوده و در کنارش، یه توانایی عجیب توی نوآوری، پیشرفت مداوم و شکستن همهجور قالب و قاعدهی رایج داشته. کامبز اول کارش رو بهعنوان کارآموز تو شرکت Uptown Records شروع کرد، اما خیلی سریع پلهها رو بالا رفت و نقش کلیدی تو شروع کار دو تا از هنرمندای معروف یعنی مری جی. بلایج و گروه Jodeci داشت. تا سال ۱۹۹۳، کمپانی خودش رو راه انداخت به اسم Bad Boy Entertainment. یه سال بعدش هم با Arista BMG که متعلق به کلایو دیویس بود، یه قرارداد شراکت ۵۰/۵۰ بست. اولین آلبومی که کمپانیش منتشر کرد، آلبوم “Ready to Die” از ناتوریوس بی.آی.جی. بود که واقعاً ترکوند و مسیر رو برای کلی هنرمند خفن هموار کرد؛ کسایی مثل: فیث اوانس، ۱۱۲، میس، توتال، The Lox و بعدش هم ستارههایی مثل MGK، فرنچ مونتانا، جانل مونه و کلیهای دیگه. تو این بیش از ۳۰ سال، این لیبل موفق شده کلی جایزهی گرمی بگیره، کلی ترک شماره یک بیلبورد داشته باشه، و یه آرشیو حسابی پر و پیمون از آهنگهای کلاسیک درست کنه. نتیجهش چی شده؟ بیش از ۴۰۰ میلیون نسخه آلبوم فروش رفته و بیش از ۳ میلیارد بار استریم آنلاین تا الان!
توضیحات تکمیلی
| زمان برنامه | 44 دقیقه |
|---|---|
| حجم | 678 مگابایت |
| مهمان | Sean Combs |






دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.