مجموعه آثار نقاشی برت موریسو

در این مجموعه بیش از 300 اثر طراحی و نقاشی برت موریسو (Berthe Morisot) رو با بالاترین کیفیت موجود قرار دادیم .

حجم فایل : 345 مگابایت

مشاهده نمونه آثار قرار گرفته این هنرمند در این مجموعه :

بیوگرافی برت موریسو :

برت ماری پولین موریسو، (14 ژانویه ۱۸۴۱ – ۲ مارس ۱۸۹۵) نقاش و هنرمند چاپ‌دستی فرانسوی و از اعضای حلقه نقاشان پاریس بود که بعدها با عنوان امپرسیونیست‌ها شناخته شدند.

در سال ۱۸۶۴، موریسو برای نخستین بار در سالن بسیار معتبر پاریس آثارش را به نمایش گذاشت و به عنوان شاگرد ژوزف گیشار و آشیل-فرانسوا اودینو معرفی شد. آثار او در شش دوره‌ی بعدی سالن نیز برای نمایش انتخاب شدند تا اینکه در سال ۱۸۷۴ به امپرسیونیست های «ردشده» پیوست و در نخستین نمایشگاه مستقل آنها (۱۵ آوریل تا ۱۵ مه ۱۸۷۴) شرکت کرد؛ نمایشگاهی که در آن پل سزان، ادگار دگا، کلود مونه، کامی پیسارو، پی‌یر-اگوست رنوآر و آلفرد سیسلی نیز حضور داشتند. این نمایشگاه در استودیوی عکاس، نادار، برگزار شد. موریسو در هفت نمایشگاه از هشت نمایشگاه بعدی امپرسیونیست‌ها که بین سال‌های ۱۸۷۴ و ۱۸۸۶ برگزار شدند نیز شرکت کرد.

موریسو با اوژن مانه، برادر دوست و همکارش، ادوار مانه، ازدواج کرد.

گوستاو ژفروی، منتقد هنری، در سال ۱۸۹۴ او را در کنار ماری براکموند و مری کسات، یکی از «سه بانوی بزرگ» امپرسیونیسم توصیف کرد.

موریسو در ۱۴ ژانویه ۱۸۴۱ در بورژ فرانسه، در خانواده‌ای مرفه و بورژوا به دنیا آمد. پدرش، ادمه تیبرس موریسو، فرماندار محلی (مقام ارشد اداری) بخش شِر بود. او همچنین در مدرسه عالی هنرهای زیبای پاریس معماری خوانده بود. مادرش، ماری-ژوزفین-کورنی توماس، نوه‌ی خواهر ژان-اونوره فراگونار، یکی از پرکارترین نقاشان روکوکو در دوران رژیم کهن، بود. موریسو دو خواهر بزرگ‌تر به نام های ایو (۱۸۳۸–۱۸۹۳) و ادما (۱۸۳۹–۱۹۲۱) و برادری کوچک‌تر به نام تیبرس داشت که در سال ۱۸۴۸ به دنیا آمد. خانواده در سال ۱۸۵۲، زمانی که موریسو هنوز کودک بود، به پاریس نقل مکان کردند.

در آن زمان، آموزش هنری برای دختران خانواده‌های بورژوا امری معمول بود؛ بنابراین برت و خواهرانش، ایو و ادما، نزد ژفروی-آلفونس شوکارن و ژوزف گیشار به صورت خصوصی آموزش دیدند. موریسو و خواهرانش در ابتدا درس‌های نقاشی را شروع کردند تا هر کدام بتوانند برای تولد پدرشان یک طراحی بکشند. در سال ۱۸۵۷، گیشار که مدرسه‌ای برای دختران در خیابان مولن داشت، برت و ادما را به گالری لوور برد و آنها از سال ۱۸۵۸ در آنجا با نسخه‌برداری از نقاشی‌ها به مطالعه و یادگیری هنر پرداختند. موریسوها نه تنها اجازه نداشتند بدون همراه در موزه کار کنند، بلکه به طور کامل از آموزش رسمی نیز محروم بودند. گیشار همچنین آنها را با آثار گاوارنی آشنا کرد.

برت و ادما به عنوان هنرجویان نقاشی تا سال ۱۸۶۹ همکاری نزدیکی با یکدیگر داشتند؛ تا اینکه ادما با آدولف پونتیون، افسر نیروی دریایی، ازدواج کرد، به شربورگ رفت و زمان کمتری برای نقاشی داشت. نامه‌های میان دو خواهر از رابطه‌ای سرشار از محبت حکایت دارند؛ رابطه‌ای که حسرت برت از فاصله‌ی میان آنها و کناره‌گیری ادما از نقاشی را نیز نشان می‌دهند. ادما از صمیم قلب از ادامه فعالیت هنری برت حمایت می‌کرد و خانواده‌هایشان نیز همیشه رابطه نزدیکی با یکدیگر داشتند. ادما نوشته بود: «اغلب در ذهنم با تو هستم، برت عزیز. در آتلیه‌ات هستم و دوست دارم، حتی اگر فقط برای یک ربع باشد، از اینجا دور شوم تا دوباره در آن فضایی که سال‌های زیادی با هم در آن زندگی کردیم، نفس بکشم»

خواهرش، ایو، در سال ۱۸۶۶ با تئودور گوبیار، بازرس مالیاتی، ازدواج کرد و ادگار دگا او را در تابلوی «مادام تئودور گوبیار» به تصویر کشید؛ اثری که اکنون در موزه هنر متروپولیتن در نیویورک نگهداری می‌شود.

موریسو در دوران فعالیتش به عنوان نسخه‌بردار در لوور، با هنرمندان دیگری از جمله مانه و مونه آشنا و دوست شد. در سال ۱۸۶۱، او با ژان-بتیست-کامی کورو، نقاش مهم منظره و از چهره‌های اصلی مکتب باربیزون که در نقاشی پیکره نیز مهارت داشت، آشنا شد. تحت تاثیر کورو، موریسو شیوه‌ی نقاشی در فضای باز را در پیش گرفت. تا سال ۱۸۶۳، او نزد آشیل اودینو، نقاش دیگری از مکتب باربیزون، به یادگیری ادامه می‌داد. در زمستان ۱۸۶۳–۱۸۶۴ نیز نزد ایمه میله به آموختن پیکرتراشی پرداخت، اما هیچ یک از مجسمه‌های او شناخته شده نیست که باقی مانده باشد.