مجموعه آثار نقاشی ویلیام آدولف بوگرو

در این مجموعه در حدود 300 اثر طراحی و نقاشی ویلیام آدولف بوگرو (William-Adolphe Bouguereau) رو با بالاترین کیفیت موجود قرار دادیم .

حجم فایل : 383 مگابایت

مشاهده نمونه آثار قرار گرفته این هنرمند در این مجموعه :

بیوگرافی ویلیام آدولف بوگرو :

ویلیام آدولف بوگرو (۳۰ نوامبر ۱۸۲۵ – ۱۹ اوت ۱۹۰۵) نقاش آکادمیک فرانسوی بود. او در نقاشی‌های ژانری واقع‌گرایانه خود از موضوعات اسطوره‌شناختی استفاده می‌کرد و تفسیری مدرن از موضوعات کلاسیک ارائه می‌داد، با تاکید ویژه بر پیکر زن. در زمان حیاتش در فرانسه و ایالات متحده از محبوبیت قابل‌توجهی برخوردار بود، افتخارات رسمی متعددی دریافت کرد و آثارش به بالاترین قیمت‌ها به فروش می‌رسیدند. او به‌عنوان نمونه تمام‌عیار نقاشان سالون در نسل خود، از سوی آوانگارد امپرسیونیست مورد نفرت و حمله قرار می‌گرفت. در اوایل قرن بیستم، بوگرو و هنر او، تا حدی در نتیجه تغییر سلیقه هنری، محبوبیت خود را نزد عموم از دست دادند. در دهه ۱۹۸۰، با احیای علاقه به نقاشی پیکره، بار دیگر آثار بوگرو کشف شدند و مورد توجه قرار گرفتند. از او ۸۲۲ نقاشی شناخته شده است، اما محل نگهداری بسیاری از آن‌ها مشخص نیست.

ویلیام آدولف بوگرو در ۳۰ نوامبر ۱۸۲۵ در لا روشل فرانسه، در خانواده‌ای از بازرگانان شراب و روغن زیتون، به دنیا آمد. او فرزند تئودور بوگرو (متولد ۱۸۰۰) و ماری بونن (متولد ۱۸۰۴)، معروف به آدلین، بود و در خانواده‌ای کاتولیک رومی پرورش یافت. او یک برادر بزرگ‌تر به نام آلفرد و خواهری کوچک‌تر به نام ماری، معروف به هانا، داشت که در هفت ‌سالگی درگذشت. خانواده در سال ۱۸۳۲ به سن-مارتن-دو-ره نقل مکان کردند. خواهر دیگری به نام کیتی نیز در سال ۱۸۳۴ به دنیا آمد. بوگرو در دوازده‌ سالگی برای اقامت نزد عمویش اوژن، که کشیش بود، به مورتانی-سور-ژیروند رفت و در آنجا به طبیعت، مذهب و ادبیات علاقه‌مند شد. در سال ۱۸۳۹، او را برای تحصیل در علوم و فنون کشیشی به کالج کاتولیکی در پون فرستادند. در آنجا از لویی ساژ، که نزد انگر تحصیل کرده بود، طراحی و نقاشی آموخت. بوگرو سپس با بی‌میلی تحصیل خود را رها کرد و نزد خانواده‌اش که اکنون در بوردو ساکن بودند، بازگشت. در آنجا با هنرمند محلی، شارل ماریونو، آشنا شد و در نوامبر ۱۸۴۱ تحصیل در مدرسه شهری طراحی و نقاشی را آغاز کرد. بوگرو همچنین به‌عنوان دستیار فروشگاه کار می‌کرد، لیتوگرافی‌ها را با دست رنگ‌آمیزی می‌کرد و نقاشی‌های کوچکی می‌کشید که با استفاده از کرومولیتوگرافی یا چاپ سنگیِ رنگی بازتولید می‌شدند. او خیلی زود بهترین شاگرد کلاس شد و تصمیم گرفت در پاریس هنرمند شود. برای تامین هزینه‌ی سفر به پاریس، پرتره می‌کشید و در مدت سه ماه ۳۳ نقاشی رنگ روغن فروخت. هیچ‌یک از این آثار امضا نداشتند و تنها یکی از آن‌ها تاکنون شناسایی شده است. در سال ۱۸۴۵، برای گذراندن زمان بیشتری نزد عمویش، به مورتانی بازگشت. سرانجام در مارس ۱۸۴۶، در بیست ‌سالگی، به پاریس رسید.

بوگرو در مدرسه عالی هنرهای زیبای پاریس به تحصیل پرداخت. برای تکمیل آموزش رسمی خود در زمینه طراحی، در تشریح‌های آناتومیک شرکت کرد و به مطالعه پوشاک تاریخی و باستان‌شناسی پرداخت. او به کارگاه فرانسوا-ادوارد پیکو راه یافت و در آنجا نقاشی را به شیوه آکادمیک آموخت. دانته و ویرژیل در جهنم (۱۸۵۰) یکی از نمونه‌های اولیه آثار نئوکلاسیک او بود. نقاشی آکادمیک بالاترین جایگاه را به موضوعات تاریخی و اسطوره‌شناختی می‌داد و بوگرو مصمم بود جایزه رم را به دست آورد؛ جایزه‌ای که امکان اقامت سه‌ ساله در ویلا مدیچی در رم ایتالیا را برای او فراهم می‌کرد. او در آنجا، علاوه بر گذراندن دوره‌های رسمی، می‌توانست آثار هنرمندان رنسانس و شاهکارهای آن‌ها را از نزدیک مطالعه و بررسی کند و با آثار باستانی یونانی، اتروسکی و رومی آشنا شود.