اکتورز استودیو : برایان کرانستون (همراه با زیرنویس فارسی)

توضیحات

مشاهده بخش هایی از این برنامه :

در مورد برنامه درون اکتورز استودیو (Inside the Actors Studio)

این برنامه به عنوان یک سمینار تلویزیونی برای هنرجویان مدرسه‌ی هنرهای نمایشی اکتورز استودیو آغاز شد؛ و در اصل فعالیت مشترک اکتورز استودیو و نیواسکول، در سال ۱۹۹۴، همراه با پل نیومن مدیر اسبق اکتورز استودیو به عنوان اولین مهمان برنامه بود، و خیلی زود به مهمترین برنامه‌ی شبکه‌ی براوو مبدل شد. در ابتدا در سالن اجتماعات Tishman نیواسکول در دهکده‌ی گرین‌ویچ نیویورک ضبط می‌شد، و بعد از آن به مکان فعلی یعنی مرکز هنری مایکل شیمل در دانشگاه پیس نیویورک منتقل شد. این برنامه به عنوان سمیناری برای دانشجویان دانشکده‌ی هنرهای نمایشی اکتورز استودیو در دانشگاه پیس ارائه شده است.

در این برنامه در قیاس با مصاحبه‌های معمول با سلبریتی‌ها، مصاحبه‌ها ریتم کندتری دارند. بنابراین دوربین‌ها معمولاً چند ساعت گفت‌وگو را ضبط می‌کنند ، که بعداً به اندازه‌ی یک یا دو ساعت تدوین می‌شوند. نتیجه، همانطور که در مقاله‌ی نیویورک‌تایمز بیان شد: «روی صندلی مهمان آقای لیپتون‌‌، بازیگران مدتی از ستاره بودن دست می‌کشند و هنرمند و معلم می‌شوند.» این مصاحبه‌ها توسط سؤالاتی لیپتون روی کارت‌های مشهور خود دارد پیش می‌روند، که گاهی اوقات دانش و تحقیق خوب وی در مورد زندگی میهمانان را نشان می‌دهد، که اغلب، برخی از آنها را شگفت‌زده می‌کند.

ای.ای.گیل منتقد ساندی تایمز در نقد و بررسی خود بر این برنامه نوشت: «قالب این برنامه ساده و به طرز احمقانه‌ای الهام‌بخش است. اکتورز استودیو مدرسه‌ی هنرهای نمایشی در نیویورک است که توسط استانیسلاوسکی و متد او به شهرت رسیده (اگرچه این برنامه جای دیگری فیلمبرداری شده است) این برنامه‌ها به طور مشخص مسترکلاس‌هایی برای دانشجویان محسوب می‌شوند. هوشمندی برنامه در غروری است که به مهمانان می‌دهد، کسانی که بزرگترین و خودمحورترین بازیگران و سازندگان تئاتر و سینما هستند. افرادی که برای صحبت با دیگران بیش از اندازه بزرگ هستند، با «درون اکتورز استودیو» صحبت می‌کنند. آنها باور دارند که چیزی را برمی‌گردانند و مرواریدهای گران‌بهای بینش را به نسل جدید ارائه می‌دهند. و چه کسی خوب به نظر نمی‌رسد وقتی آن را به دانشجویان علاقمند منتقل می‌کند؟ در حقیقت، این صرفاً یک برنامه‌ی گفت‌وگو محور است، اما پوشش آموزش نسل‌های آینده، به طور زیبنده‌ای برافراشته شده است، بنابراین همه با لبخند حاضر شده و صحبت می‌کنند»

بیوگرافی مهمان برنامه : برایان کرنستون

برایان لی کرنستون در ۷ مارس ۱۹۵۶ در هالیوود، کالیفرنیا، از آدری پگی سل، بازیگر رادیویی، و جو کرنستون، بازیگر و بوکسور آماتور سابق، متولد شد. پدربزرگ و مادربزرگ مادری او آلمانی بودند و پدرش تبار ایرلندی، آلمانی و یهودی اتریشی داشت. او در محله‌ی کانُگا پارک در لس‌آنجلس بزرگ شد و همچنین مدتی نزد پدربزرگ و مادربزرگش زندگی کرد؛ آن‌ها در یک مزرعه پرورش ماکیان در یوکایپا ساکن بودند. پدر کرنستون زمانی که او ۱۱ ساله بود خانواده را ترک کرد و آن‌ها تا ۱۱ سال بعد دیگر یکدیگر را ندیدند؛ زمانی که برایان و برادرش تصمیم گرفتند پدرشان را پیدا کنند.

کرنستون به خاطر نقش‌های والتر وایت در سریال جنایی درام «برکینگ بد» (۲۰۰۸) از شبکه ای‌ام‌سی، هال در کمدی موقعیت شبکه فاکس «مالکوم در میانه» (دنیای مالکوم) (۲۰۰۰)، و دکتر تیم واتلی در پنج قسمت از سیتکام یا کمدی موقعیت شبکه ان‌بی‌سی «ساینفلد» (۱۹۸۹) شناخته می‌شود.

او برای بازی در «برکینگ بد» چهار بار جایزه امی پرایم‌تایم (ساعات پربیننده) بهترین بازیگر نقش اول مرد در سریال درام را دریافت کرد (در سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴) که شامل سه جایزه‌ی پیاپی بود. پس از آنکه در فصل‌های چهارم و پنجم این سریال به یکی از تهیه‌کنندگان تبدیل شد، دو بار دیگر نیز جایزه امی پرایم‌تایم بهترین سریال درام را دریافت کرد.

در ژوئن ۲۰۱۴، کرنستون جایزه تونی بهترین بازیگر مرد در یک نمایش را برای ایفای نقش لیندون بی. جانسون در نمایش «تمام راه» در برادوی دریافت کرد. او این نقش را در اقتباس تلویزیونی «تمام راه» (۲۰۱۶) نیز تکرار کرد؛ نقش‌آفرینی‌ای که تحسین گسترده‌ی منتقدان را به همراه داشت. برای بازی در درام زندگی‌نامه‌ای «ترامبو» (۲۰۱۵)، او تحسین فراوانی دریافت کرد و نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد. کرنستون همچنین در چندین فیلم تحسین‌شده دیگر مانند «نجات سرباز رایان» (۱۹۹۸)، «میس‌ سان‌شاین کوچولو» (۲۰۰۶)، «رانندگی» (۲۰۱۱)، «آرگو» (۲۰۱۲) و «گودزیلا» (۲۰۱۴) حضور داشته است. در سال ۲۰۱7، او در کنار کوین هارت در فیلم موفق گیشه‌ای «قسمت بالایی» (دست‌نیافتنی‌ها) (۲۰۱۷) بازی کرد.