اکتورز استودیو : جیمی فاکس (همراه با زیرنویس فارسی)

توضیحات

مشاهده بخش هایی از این برنامه :

در مورد برنامه درون اکتورز استودیو (Inside the Actors Studio)

این برنامه به عنوان یک سمینار تلویزیونی برای هنرجویان مدرسه‌ی هنرهای نمایشی اکتورز استودیو آغاز شد؛ و در اصل فعالیت مشترک اکتورز استودیو و نیواسکول، در سال ۱۹۹۴، همراه با پل نیومن مدیر اسبق اکتورز استودیو به عنوان اولین مهمان برنامه بود، و خیلی زود به مهمترین برنامه‌ی شبکه‌ی براوو مبدل شد. در ابتدا در سالن اجتماعات Tishman نیواسکول در دهکده‌ی گرین‌ویچ نیویورک ضبط می‌شد، و بعد از آن به مکان فعلی یعنی مرکز هنری مایکل شیمل در دانشگاه پیس نیویورک منتقل شد. این برنامه به عنوان سمیناری برای دانشجویان دانشکده‌ی هنرهای نمایشی اکتورز استودیو در دانشگاه پیس ارائه شده است.

در این برنامه در قیاس با مصاحبه‌های معمول با سلبریتی‌ها، مصاحبه‌ها ریتم کندتری دارند. بنابراین دوربین‌ها معمولاً چند ساعت گفت‌وگو را ضبط می‌کنند ، که بعداً به اندازه‌ی یک یا دو ساعت تدوین می‌شوند. نتیجه، همانطور که در مقاله‌ی نیویورک‌تایمز بیان شد: «روی صندلی مهمان آقای لیپتون‌‌، بازیگران مدتی از ستاره بودن دست می‌کشند و هنرمند و معلم می‌شوند.» این مصاحبه‌ها توسط سؤالاتی لیپتون روی کارت‌های مشهور خود دارد پیش می‌روند، که گاهی اوقات دانش و تحقیق خوب وی در مورد زندگی میهمانان را نشان می‌دهد، که اغلب، برخی از آنها را شگفت‌زده می‌کند.

ای.ای.گیل منتقد ساندی تایمز در نقد و بررسی خود بر این برنامه نوشت: «قالب این برنامه ساده و به طرز احمقانه‌ای الهام‌بخش است. اکتورز استودیو مدرسه‌ی هنرهای نمایشی در نیویورک است که توسط استانیسلاوسکی و متد او به شهرت رسیده (اگرچه این برنامه جای دیگری فیلمبرداری شده است) این برنامه‌ها به طور مشخص مسترکلاس‌هایی برای دانشجویان محسوب می‌شوند. هوشمندی برنامه در غروری است که به مهمانان می‌دهد، کسانی که بزرگترین و خودمحورترین بازیگران و سازندگان تئاتر و سینما هستند. افرادی که برای صحبت با دیگران بیش از اندازه بزرگ هستند، با «درون اکتورز استودیو» صحبت می‌کنند. آنها باور دارند که چیزی را برمی‌گردانند و مرواریدهای گران‌بهای بینش را به نسل جدید ارائه می‌دهند. و چه کسی خوب به نظر نمی‌رسد وقتی آن را به دانشجویان علاقمند منتقل می‌کند؟ در حقیقت، این صرفاً یک برنامه‌ی گفت‌وگو محور است، اما پوشش آموزش نسل‌های آینده، به طور زیبنده‌ای برافراشته شده است، بنابراین همه با لبخند حاضر شده و صحبت می‌کنند»

بیوگرافی مهمان برنامه : جیمی فاکس

جیمی فاکس یه بازیگر، خواننده و کمدین آمریکاییه. واسه نقشش تو فیلم زندگینامه‌ای Ray (2004) جایزه‌ی اسکار بهترین بازیگر نقش اول، جایزه‌ی بَفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد و جایزه‌ی گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد در بخش موزیکال یا کمدی رو برد. همون سال، بخاطر بازی تو فیلم اکشن Collateral (2004)  هم نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل شد. از نقش‌های معروف دیگه‌اش می‌شه به نقش اصلی تو فیلم Django Unchained (2012)، نقش شرور «الکترو» تو The Amazing Spider-Man 2 (2014) و نقش «ویلیام استکس» تو نسخه‌ی مدرن فیلم Annie (2014)  اشاره کرد.

جیمی فاکس با اسم اصلی اریک مارلون بیشاپ تو شهر ترل، ایالت تگزاس به دنیا اومد. مامانش لوئیس آنت تالی بود و باباش دارل بیشاپ که تو بازار بورس کار می‌کرد و بعداً اسمش رو به شاهید عبدالله تغییر داد. مامانش خودش بچه‌ی سرراهی بوده. وقتی ازدواج مامان و باباش بهم خورد، پدربزرگ و مادربزرگ مادریش یعنی مارک و استل تالی وارد ماجرا شدن و وقتی فقط هفت ماهش بود، اونو هم به فرزندی گرفتن. خودش گفته که تو بچگی سخت‌گیری زیادی روش بوده، فرستادنش تو گروه پیشاهنگی و گروه کر کلیسا. تو دوران دبیرستان، کوارتربک تیم فوتبال مدرسه‌شون بود و اون‌قدری خوب بازی می‌کرد که تو روزنامه‌های دالاس براش مطلب می‌نوشتن. بعدش تو دانشگاه موسیقی خوند. یه آلبوم به اسم Peep This تو سال ۱۹۹۴ منتشر کرد و آهنگ اصلی فیلم خودش، Any Given Sunday (1999)  رو هم خودش خونده. اما زندگی‌ش از سال ۱۹۸۹ یه چرخش اساسی خورد، وقتی که یه دوست‌دخترش بهش گفت بره رو صحنه‌ی یه کلاب کمدی استندآپ اجرا کنه. خودش می‌گه اسم هنری «جیمی فاکس» رو انتخاب کرد چون فهمید دخترا تو شب‌های اجرای آزاد بیشتر وقت میکروفن می‌گیرن، واسه همین یه اسم خنثی انتخاب کرد. همین باعث شد تو سریال‌های Roc (1991)  و In Living Color (1990)  نقش بگیره.

از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ یه سریال مخصوص خودش تو شبکه‌ی WB داشت به اسم The Jamie Foxx Show که توش نقش جیمی کینگ جونیور رو بازی می‌کرد. فاکس به‌جز بازیگری، یه موزیسین برنده‌ی جایزه‌ی گرمی هم هست. چهار تا آلبوم داده که تو چارت Billboard 200 آمریکا حسابی بالا رفتن: Unpredictable (2005)  که اصلاً صدرنشین شد، Intuition (2008)، Best Night of My Life (2010)، و Hollywood: A Story of a Dozen Roses (2015).  تو سال ۲۰۱۲، فاکس تو فیلم Django Unchained که نویسندگی و کارگردانیش با کوئنتین تارانتینو بود، نقش اصلی رو بازی کرد. تو این فیلم با کری واشنگتن (که تو Ray هم‌بازی بودن)، کریستف والتس، لئوناردو دی‌کاپریو و ساموئل ال. جکسون هم‌بازی بود. سال ۲۰۱۳ هم نقش رئیس‌جمهور جیمز ساویر رو تو فیلم White House Down بازی کرد، کنار چنینگ تیتوم. سال بعدش، نقش شخصیت منفی «الکترو» رو تو فیلم The Amazing Spider-Man 2 (2014) بازی کرد و تو فیلم Annie (2014)  کنار کونزنی والیس بازی داشت؛ نسخه‌ی مدرن‌شده‌ای از کمیک استریپ معروف که توسط ویل اسمیت و جی‌زی تهیه شده بود.